Geschreven door Miranda Moolenaar

Onze eerste trip door Nigeria is een feit. Eerst met een auto(Renault Espace) van Ilorin naar Abuja gereden. Vertrokken om 6.00 uur in de ochtend en om 14.00 uur waren we in Abuja. Ging goed, al viel ook hier de staat van de weg ons heel erg tegen, overal gaten en hobbels waar je niet zomaar overheen kan knallen... Dus veel remmen, optrekken, uitwijken, slingeren etc. Gelukkig hebben we allebei weinig last van wagenziekte, anders was het geen prettig tochtje geweest. De eerste nacht hebben we bij Heather en McKinley (Amerikaanse VSO'ers) geslapen. Ze hebben een VSO flat in Abuja. Best leuk, in een complex met 9 flats, dus echt met buren enz. Maar niet altijd water en geen generator, dus dat is wel echt behelpen zo nu en dan...
Donderdag 1 november om 11.00 uur verzameld bij Candace (VSO uit Amerika) en naar de carpark gelopen. Vanaf hier met public transport voor 50 cent naar de centrale carpark 15 km buiten de stad. Echt waar, ze proppen zoveel mogelijk mensen in een zo klein mogelijke bus.... Gelukkig maar een half uurtje, met stops om de 200m. Op de centrale carpark een public transport busje naar Lafia, helaas waren wij een van de eerste (van de totaal 20 passagiers) en duurde het dus nog een uur voor er 12 extra mensen gevonden waren naar Lafia. Ja, in het busje zaten nu 20 mensen gepropt... Ongelooflijk.... 
Ik heb hiervoor een tactiek ontworpen; gewoon gaan zitten, zonnebril op(anders wordt je elke keer als de bus stopt belaagd door straatverkopers), Ipod aan, gedachten uit en vooral niet kijken hoe er gereden wordt want dan word ik gek, hihi.

Oahn, een Canadese VSOer, heeft in Lafia haar placement bij YMCA, een organisatie die boeren traint in verschillende programma's. Zo hebben ze een eigen stuk grond waar ze 20 boeren uit heel Nigeria voor 2 jaar lang opleiden en trainen. Na die 2 jaar gaan ze terug naar hun eigen dorp en dragen de kennis daar over zodat ook zij er voordeel van hebben.

Oahn heeft ons opgewacht in Lafia en de bus van YMCA heeft ons naar het hostel bij de farm gebracht. Dit was nog een uur rijden en echt diep in de bush. Geen water en geen elektriciteit .... De kamers waren prima, allemaal voorzien van musquieto netten. De gezamenlijke badkamer was niet meer dan 3 hokken met een gordijntje en een gat..... Bucket showers dus..... En naar het toilet....ja, ook in dat gat.... Volgende tactiek; niet nadenken, adem inhouden en zo gauw mogelijk weer naar buiten.

Aangezien veel VSO'ers die mee waren naar Lafia (11 in totaal) voor ons nieuw waren hebben we de eerste avond gebruikt om kennis te maken en over elkaars placements te vertellen.

De vrijdag was een drukke dag. Na een prima ontbijt, verzorgd door de farmers, hebben we uitleg gekregen over de natuurproducten en
 medicinale kruiden die ze verbouwen. Omdat reizen naar een ziekenhuis vaak te ver en te duur is hebben alle bewoners veel baat bij deze kruiden. Na deze uitleg hebben we Yams (een knolsoort, smaak lijkt op aardappel) geoogst en geoefend met het dragen van schalen op ons hoofd, was erg leuk om te doen. Toen naar een lokale markt waar we rondgelopen hebben en wat kleine spulletjes hebben gekocht. Ik heb wat nieuwe stof gekocht voor een outfit en Steef heeft genoten van alle lokale hapjes, van gefrituurde yam tot beancakes. Ook probeerde iemand die zich voordeed als marktmeester natuurlijk een voordeel te doen met ons bezoek. Eigenlijk wilde ze geld zien omdat wij nu eenmaal rijke blanken zijn..... Jammer, maar helaas werkt het zo wel. Na wat discussie en hulp van wat vriendelijkere mensen konden we ons marktbezoek vervolgen. Na de markt zijn we lokaal gaan lunchen. Voor mij uiteraard weer een hele uitdaging aangezien het allemaal ondefinieerbaar voedsel is en meestal heeeel pittig gekruid. Niet echt mijn favoriet natuurlijk maar ja, je moet toch eten he.....

    Medicinale kruiden                Wij samen in tiv dorp

 

Na de lunch naar een traditioneel fulani dorp. Een fulanidorp is een boerendorp met hutjes zonder shopjes, ze verbouwen hun eigen voedsel en verkopen dit ook op de markt. Vaak woont er een en soms 2 grote families in een dorp. 

Het dorp dat wij bezochten is van de Tiv tribe. We hebben een korte rondleiding gehad en ze hebben een catdance voor ons gedaan. Het verhaal hierachter is; heeeel lang geleden dacht men een slang te hebben gevangen en het hele dorp at ervan. De volgende ochtend was iedereen in het dorp overleden. Het was geen slang geweest maar kat. Een kat zal dus wel heel bijzondere krachten hebben en moet daarvoor gerespecteerd worden in de vorm van een dans over de gebeurtenis. Het was een mooie combinatie van toneel, zang en dans. Heel leuk om te zien!!!
Na het fulanidorp terug naar de farm voor wederom een klaargemaakte maaltijd. Wederom yam (nu de zelfgeoogste) en een prutje van ingewanden..... Nee dankje, dat hoef ik echt niet.... Gelukkig waren we redelijk voorbereid en had ik een noodrantsoen aan koekjes meegenomen. De teamleider van Oanh had een beamer en scherm meegenomen en samen met de farmers en hun kinderen hebben we een film gekeken. Alvin and the chipmunks, grappig hoor, een nigeriaans bewerkte film waarbij de ondertiteling helemaal afweek van de film. Maar ja, wat wil je als je een 24 films in 1 dvd op de markt koopt voor 200 naira (1€). Wij hebben vreselijk gelachen, niet om de film, maar wel om de ondertiteling!

's Nachts kennis gemaakt met meneer RAT toen ik naar de wc moest. Vervolgens vluchtte hij precies onze kamer in en heeft daar een uurtje rondgelopen, wat er natuurlijk voor zorgde dat ik geen oog dichtdeed.....
Na het ontbijt van de laatste ochtend hebben we een rondleiding over een stukje van het terrein gekregen. Ze hebben ons de verschillende 'nursery' tuinen laten zien. Hier kweken ze bv de stekjes die ze later uitdelen aan de farmers. 
Na de rondleiding was het tijd voor dankwoorden en afscheid, de vrouwelijke farmers hadden een lied voor ons en wij hadden voor allemaal een stuk zeep meegebracht, dit wilde ze graag hebben! De dankwoorden zijn een belangrijk ding in de Nigeriaanse cultuur en nemen dan ook veel tijd in beslag. Van iedereen wordt verwacht dat je je uitgebreide waardering uitspreekt en ze de hemel inprijst voor hun inzet en werk. Dit doen ze op hun beurt ook voor jou.... Voor ons is dat nog even wennen, maar het gaat steeds beter en makkelijker! Na het afscheid terug naar Lafia waar we wederom mochten 'genieten' van een lokale lunch.... Daar moet ik toch echt nog even aan wennen hoor, al dat lokale voedsel....laat mij maar lekker mijn eigen dingen koken!!

               De hele groep

Na de lunch naar de carpark waar we met een luxere auto (wel duurder, maar iedereen was moe en vies en zag het niet zitten weer met public transport terug te gaan) in 3 uur terug naar Lafia. Via het huis van Sheila en Candace (Heather heeft geen water in het weekend en wilde graag even douchen) naar Heathers huis om onze koffers op te halen van de eerste nacht en door met een taxi naar onze slaapplaats voor de volgende 5 nachten van training in Abuja voor VSO.

Op 11 november vliegen we naar Kano om daar een tweedaagse training te geven. Daarna weer naar Abuja voor een training van onze werkgever en dan eindelijk naar huis. Het is geweldig om meer van het land te zien en de verschillende streken en steden te ontdekken, maar onze eigen plek in Ilorin is toch ook wel erg lekker hoor!