Geschreven door Miranda Moolenaar

Nu alles wat duidelijker begint te worden over hoe het Nigeriaanse leven nu eigenlijk werkt binnen ook de leuke dingen steeds meer naar de voorgrond te komen en vallen ze ook op!! 

Om te beginnen hadden we de verjaardag van rachel, onze huisgenoot. Aangezien we al een eend als huisdier hebben wilde we haar graag verrassen met een kip als extra huisdier. 

Katherine, een collega van ESSPIN heeft zelf kippen, dus hadden we haar gevraagd of zij ons daarbij kon helpen. als extra informatie hadden we toegevoegd dat we in de avond een bbq wilde geven om de verjaardag te vieren......Helaas was dat iets teveel informatie. Op de ochtend van Rachels verjaardag 
kwam Katherine inderdaad met een kip. Helaas kon hij geen vriendje meer zijn voor Mister Duck, hij was koud, kaalgeplukt en onthoofd. Dood dus. 

Ze had de informatie over de BBQ iets te letterlijk opgevat. Stefan heeft zich op het ontleden van de kip gestort, hem gekruid, de bbq aangestoken, meerdere keren gedraaid en het moet gezegd worden... Hij was heerlijk!!!!!

           

 

 

 

 

Dan de rat........ Na een schorpioen in de slaapkamer (die heeft Stefan heldhaftig verwijderd) hoorden we al verschillende malen geknars en gekras in de nacht, achteraf blijkt dus van een rat. Paul had al het genoegen hem te ontmoeten en helaas was ik ook de gelukkige!! Gelukkig wordt er erg goed voor ons gezorgd door de mensen van ESSPIN en als het goed is komt er snel iemand om "het te regelen"wat dat ook mag zijn.......

Elke woensdag en zondag gaan we naar Kwara Hotel om daar in hun 25m bad baantjes te trekken. Heerlijk om even te ontspannen en zo je gedachten even los te laten. Op zondag wordt er gretig gebruik gemaakt door de Nigerianen van het ondiepe gedeelte van het zwembad. Veel Nigerianen kunnen namelijk niet of nauwelijks zwemmen. Wel zijn er elke keer wat ouders die met hun schattige kinderen naar het zwembad komen. De kinderen worden vervolgens in het kleine badje gedropt en zitten dan bang een half uur op het trappetje. Soms zegt iemand dat ze moeten bewegen, maar ja, dat is wel eng natuurlijk. Afgelopen zondag hebben we de stoute schoenen aangetrokken en contact gezocht met de twee kinderen die daar waren. We hebben ze uitgenodigd in het grote bad en ze een beetje op weg geholpen. Dit werd zowel door de ouders als de kinderen met veel positiviteit en enthousiasme beloond. We zijn meerde keren op de foto gegaan met die meiden, wat natuurlijk erg leuk en grappig is. We zijn nu van plan verder uit te zoeken wat de mogelijkheden zijn voor bv het geven van wekelijkse zwemlessen aan een groepje kinderen. Lijkt mij natuurlijk geweldig!!!

Dan ons laatste avontuur; ons bezoek aan Kaiama LGA. Kwara State bestaat uit 16 LGA's, een soort provincies. Elke LGA heeft meerdere scholen die allemaal begeleid worden door leden van onze SSIT. ESSPIN heeft naast een afdeling voor onderwijskwaliteit ook een afdeling over infrastuctuur. Zij zorgen voor de schoolgebouwen, teachershouses, toiletten en water voorzieningen bij de scholen. ESSPIN heeft op dit moment 10 Challenge Schools, waarvoor zij van alles proberen te regelen als een voorbeeld voor de hele State. 

Een aantal LGA's zijn zeer rural, daar is werkelijk niks, geen stroom, geen huizen, geen water, geen winkels..... niks. En Kaiama is daar een van. Omdat de voorzieningen zo slecht zijn hebben ze een groot probleem om leerkrachten daar te laten lesgeven. om dat te stimuleren bouwen ze teachershouses naast de scholen om het werken in deze rural gebieden te stimuleren. Om te zien hoever het project daar is gevorderd zijn we met 7 andere collega's afgereisd naar Kaiama LGA. Het was eerder een 5 uur durende achtbaan, dan een tripje over de weg. 

 

De weg naar dit gebied is zo ongelooflijk slecht dat wij meerdere malen onze nieren door elkaar voelde schudden. Het stuk is denk ik 50 km in totaal is maar we deden er dus 5 uur heen en 5 uur terug over....... Het kleine hotel waar we in verbleven was prima, geen stroom en water, maar een bed en wc, dus wij blij. We hebben de school bezocht, mooi gebouw met twee lokalen. Door de hulp van ESSPIN en de faciliteiten die er nu zijn is de school enorm gegroeid waardoor ze nu bijna 100 kinderen in twee lokalen huisvesten. 

De gemeenschap probeert nu zelfstandig om extra lokalen bij te bouwen. In het teachershouse wonen nu 4 leerkrachten die overdag de kinderen en s avonds de ouders onderwijzen. Een super geslaagd project!! Maar het is wel erg erg erg afgelegen allemaal, waardoor ik me goed voor kan stellen welke bezwaren het voor aankomend leerkrachten heeft om daar te gaan werken. Er staan dan wel huisvesting tegenover, maar extra vergoeding is er bv niet. Ik heb dan ook diep respect voor deze jonge mensen. In de toekomst hopen we nog een keer terug te gaan en misschien wat meer scholen in deze LGA te bezoeken.

Al met al gaat het dus steeds beter hier, we maken van alles mee en vinden onze draai steeds beter!!!